هفت هجرى به تحرير نگارنده كه در لسان خلق به آقا على مدرس معروف است و اميد دارد كه از خدام اهل علم و معرفت محسوب شود اتمام يافت . » در آغاز رسالهء سبيل الرشاد خود را اين گونه معرفى كرده است : « و بعد يقول العبد الفقير الحقير المعترف بالقصور و التقصير على الطهرانى المشتهر بالمدرس ابن عبد الله الزنوزى التبريزى المدرس . . . » در آغاز رساله سرگذشت نيز اين گونه خود را معرفى مىكند : « اين فقير على مدرس طهرانى ولد ملا عبد الله مدرس زنوزى . . . » . اين حكيم الهى تعليقات خود را به نام على المدرس ، على الطهرانى المدرس ، على الطهرانى ، 110 الطهرانى و 110 عفى عنه امضاء كرده است . ( 110 به حساب حروف ابجد معادل على است ) . شاگردانش نيز از او به نام آقا على ، آقا على مدرس ، حكيم مؤسس ، استاد الاساتيد ياد كرده‌اند « 1 » . معاصرينش از او علاوه بر آقا على مدرس ، به آقا على حكيم ، آقا على حكمى ، و آقا على مدرس زنوزى تعبير كرده‌اند « 2 » . اما در غالب نوشته‌هاى معاصر از او به آقا على مدرس زنوزى ياد شده است . آقا على هرگز خود را « زنوزى » يا « مدرس زنوزى » نخوانده و با اين لقب امضا نكرده است . شاگردان وى نيز او را به اين لقب نخوانده‌اند . او نه متولد زنوز است ، نه ساكن زنوز بوده ، و نه مشتهر به زنوزى ، بلكه تنها ، فرزند مدرس زنوزى است . لذا اولى اين است كه جهت وحدت رويه و به عنوان علم شخص ، اين حكيم را با همان لقب و عنوانى كه وى براى خود برگزيده يعنى « آقا على مدرس طهرانى » ياد كنيم و از تعابير ديگر به عنوان علم شخص از قبيل آقا على حكيم ، آقا على حكمى ، و بويژه آقا على مدرس زنوزى و آقا على زنوزى دربارهء وى استفاده نكنيم .

--> ( 1 ) . به عنوان نمونه در آغاز رسالة فى التوحيد آمده است : « الآقا على الملقب بالمدرس ابن العالم الربانى و الفاضل الهمدانى الآخوند ملا عبد الله الزنوزى المدرس » . نايب الصدر شيرازى در طرائق الحقائق از او به « استاد الاساتيد آقا على مدرس خلف الصدق آقا عبد الله زنوزى » ياد كرده است . شيخ على نورى مشهور به شيخ الشوارق در حواشى اسفار بارها از آقا على به « حكيم موسس » ياد كرده است . ( 2 ) . محمد حسن خان اعتماد السلطنه در المآثر و الآثار از او به « استاد الاساتيد آقا على زنوزى سلمه الله تعالى » و در روزنامه خاطرات به « آقا على حكمى » ياد كرده ، در روزنامه اخير خبر فوت او را به نام « صدر المتألهين آقا على مدرس زنوزى از اجلهء حكماى ايران زمين » منتشر كرده است . شيخ آقا بزرگ طهرانى معاصر آقا على نيز او را در الذريعة و طبقات اعلام الشيعه به نام « المولللى المتأه الحكيم الشهير بآقا على المدرس » معرفى كرده است . سيد احمد ديوان بيگى در تذكره حديقة الشعرا و نوشته است : « حكيم طهرانى . . . اكنون مطلقا در طهران اشاره را آقاى حكمى مىگويند .